αφιέρωμα: πέρα από τα καδρόνια (αναρχία/κομμουνισμός)

Η θεωρητική προσέγγιση: Μαλατέστα-Ετσνεμπέργκερ, Ραφηλίδης και η βία της αναρχίας.

Ο Κροπότκιν μιλάει για την συνάφεια κομμουνισμού και αναρχίας και γράφει στον Λένιν σχετικά με τα μέσα και το σκοπό.

Μαρξ και Ένγκελς για τη σχέση μεταξύ κομμουνιστών και προλετάριων.

Πίσω απ' τις θεωρίες, οι άνθρωποι: Ο Gaber και οι λόγοι που κάποιος έγινε κομμουνιστής.
Η κοινότητα και η κοινωνική αλληλεγγύη. Το κόκκινο μαντήλι που συγκινεί ακόμη.

Ονομάζοντας τον εχθρό: Ο Χατζιδάκις και η εξουσία. Ο Μίσιος και η ανατροπή που δεν έρχεται ποτέ.

(φωτο via ΚΘ fb)

μέσα που αντιφάσκουν με τους σκοπούς

// Αναρχία και βία του Ε. Μαλατέστα, «Pensiero e Volontà», 1924 //

(..) Υπάρχουν ακόμη πολλοί που γοητεύονται από την ιδέα του «τρόμου». Αυτοί νομίζουν ότι η γκιλοτίνα, οι τουφεκισμοί, οι σφαγές, οι εκτοπίσεις, η φυλακή («κρεμάλα και φυλακή» μου έλεγε προσφάτως ένας από τους πιο γνωστούς κομμουνιστές) είναι ισχυρά και απαραίτητα όπλα της επανάστασης και πιστεύουν ότι αν τόσες επαναστάσεις έχουν ηττηθεί ή δεν έχουν δώσει το αναμενόμενο αποτέλεσμα, οφείλεται στην καλοσύνη, στην «αδυναμία» των επαναστατών, οι οποίοι δεν καταδίωξαν, δεν καταπίεσαν και δεν έσφαξαν αρκετά.

προλετάριοι και κομμουνιστές

// απόσπασμα από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο //

Προλετάριοι και κομμουνιστές

Ποια είναι η σχέση των κομμουνιστών προς τους προλετάριους γενικά;
Οι κομμουνιστές δεν αποτελούν κανένα ιδιαίτερο κόμμα απέναντι στ' άλλα εργατικά κόμματα.
Δεν έχουν συμφέροντα που ξεχωρίζουν από τα συμφέροντα του προλεταριάτου στο σύνολο του.
Δεν διακηρύσσουν κάποιες ιδιαίτερες αρχές, που σύμφωνα μ' αυτές θα ήθελαν να πλάσουν το προλεταριακό κίνημα.

το καθένα συμπλήρωμα του άλλου

// του Πιότρ Κροπότκιν, απόσπασμα από το βιβλίο του "Αναρχία" //

Ο κομμουνισμός δε μπορεί να είναι κάτι που επιβάλλεται από τα πάνω, δεν θα μπορούσε να ζήσει αν δεν τον κρατούσε ζωντανό η αδιάκοπη, καθημερινή σύμπραξη όλων των ανθρώπων. Σε ένα εξουσιαστικό περιβάλλον, θα πέθαινε από ασφυξία.
Κατά συνέπεια δε μπορεί να υπάρξει αν δε δημιουργήσει μια συνεχή επαφή όλων των ανθρώπων μεταξύ τους, που θα κανονίζουν όλοι μαζί τις χίλιες δύο κοινές τους υποθέσεις. Δε μπορεί να ζήσει αν δε δημιουργήσει την τοπική ζωή, ανεξάρτητη μέχρι τις πιο μικρές μονάδες - το δρόμο, τη γειτονιά, τη συνοικία, την κοινότητα. Δεν θα πετύχαινε τον στόχο του αν δεν κάλυπτε την κοινωνία με ένα πλέγμα μυριάδων ενώσεων που θα ικανοποιούσε τις χίλιες δύο ανάγκες της πολυτέλειας, της μάθησης, της ευχαρίστησης, της διασκέδασης, που δε θα μπορούσαν ποτέ να μείνουν περιορισμένες τοπικά, μα που θα είχαν αναγκαστικά την τάση να γίνουν διεθνείς.

μια κατάσταση φυσική

// του Βασίλη Ραφαηλίδη, απόσπασμα από το βιβλίο του "Η μεγάλη περιπέτεια του Μαρξισμού" //

Η αναρχία, η απόρριψη της Αρχής, της εξουσίας, είναι μια κατάσταση φυσική. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος δε μπορεί παρά να νιώθει άσχημα όταν κάποιος ή κάποιοι προσπαθούν να περιορίσουν τη φυσική για κάθε άνθρωπο τάση να φέρεται φυσικά. Η εξουσία είναι κάτι το παρά φύση.

πώς είναι δυνατόν

// Γράμματα στον Λένιν, από το περιοδικό Πανοπτικόν, τεύχος 14 //

(Γράμμα του Π. Κροπότκιν προς τον Λένιν, 21 Δεκεμβρίου 1920, στο οποίο ασκεί κριτική σχετικά με την απόφαση της σοβιετικής κυβέρνησης να συλληφθούν ως όμηροι του κόμματος μέλη της ομάδας Σαβίνκοφ, λευκοφρουροί και αξιωματικοί του στρατού του Βράνγκελ)

(..) Πώς είναι δυνατόν οι απόστολοι μιας καινούριας ζωής και οι αρχιτέκτονες μια νέας κοινωνικής τάξης πραγμάτων να προσφεύγουν σε τέτοια μέσα άμυνας απέναντι στους εχθρούς τους;
Δε θα σημαίνει άραγε κάτι τέτοιο ότι εσείς θεωρείτε το κομμουνιστικό σας πείραμα ανεπιτυχές και ότι δεν σώζετε το τόσο προσφιλές σας σύστημα αλλά [σώζετε] απλά τους εαυτούς σας;

κάποιος ήταν κομμουνιστής

// Giorgio Gaber //

δύο λόγια περί κοινότητας και αλληλεγγύης

// Από την ταινία "Συνοικία το όνειρο" //

ένα παλιό κόκκινο μαντήλι

Ολόκληρο το ποίημα του William Morris, "the day is caming" εδώ
Ολόκληρη η ταινία Land and Freedom εδώ

η εξουσία δεν ανατρέπεται

// του Χρόνη Μίσιου, απόσπασμα από το βιβλίο του "Τα κεραμίδια στάζουν" //

Του 'ρθε στο νου ο Σαν Αντόνιο Κομαντάτε:
"Καμιά εξουσία δεν μπορούμε να ανατρέψουμε με μέσα που την αναπαράγουν, όπως η βία, η ιεραρχία, η ηθική, οι φιλοσοφικές και ιδεολογικές αλήθειες... Γιατί η εξουσία δεν ανατρέπεται. Αχρηστεύεται. Εκείνο που χρειαζόμαστε, είναι μια φιλοσοφία ζωής. Μόνο η απόλυτη αρμονία μέσων και σκοπού, η ηπιότητα, η ανυπακοή, η αναζήτηση της χαράς, του έρωτα, της δημιουργίας, η αέναη προσπάθεια επανενσωμάτωσης στη φύση και η συλλογική συνταύτιση της ατομικής συμπεριφοράς σε μεγέθη φυσικής κλιμάκας, μπορούν να αχρηστεύσουν την εξουσία.."

Χ.Μίσιος

η κατεύθυνση του μίσους