Λαφάργκ και Ναμπόκοφ στην άνω πόλη

«ας είμαστε τεμπέληδες σε όλα, εκτός από τον έρωτα, το πιοτό και την τεμπελιά», Λέσινγκ.

Μια αλλιώτικη τρέλα διακατέχει τις εργατικές τάξεις των εθνών στα οποία βασιλεύει ο καπιταλιστικός πολιτισμός. Η τρέλα αυτή συμβαδίζει με ατομικά και κοινωνικά δεινά, που δύο αιώνες τώρα, ταλαιπωρούν την δύστυχη ανθρωπότητα. Η τρέλα αυτή είναι ο έρωτας για τη δουλειά, το θανατηφόρο πάθος για τη δουλειά, που φτάνει μέχρι την εξάντληση των ζωτικών δυνάμεων του ατόμου και των απογόνων του. Αντί να καταπολεμήσουν αυτήν την διανοητική διαστροφή, παπάδες, οικονομολόγοι και ηθικολόγοι έχουν καθαγιάσει τη δουλειά. Άνθρωποι τυφλοί και στενοκέφαλοι, θέλησαν να φανούν σοφότεροι απ’ τον Θεό τους. Άνθρωποι αδύναμοι κι αξιοκαταφρόνητοι, θέλησαν ν’ αποκαταστήσουν αυτό που είχε καταραστεί ο Θεός τους. Εγώ, που δεν παριστάνω τον εγκρατή και ηθικό χριστιανό, θέτω τις κρίσεις τους υπό την κρίση του Θεού τους. Θέτω τα κηρύγματα της θρησκευτικής, οικονομικής και φιλελεύθερης ηθικής τους υπό την κρίση των συντριπτικών επιπτώσεων της εργασίας στην καπιταλιστική κοινωνία.