αθηναίοι της νύχτας

// Από την ταινία "Φτηνά Τσιγάρα" (2000) //

07:30
- Αυτό εννοούσες όταν έλεγες ότι ξέρεις ανθρώπους της νύχτας;
- Ε, τι νομίζεις τίποτα φλώρους μπάρμαν. Ξέρω τους ανθρώπους κλειδιά.

τα μέτρα

// Από την ταινία "Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι" (1980) //

Δύο ζεϊμπέκικα, λίγες κουβέντες

// Από το Μέγα Λαϊκό // 

Μ’ αρέσουν κάποια λαϊκά, γιατί δεν το συζητάνε ούτε το κουράζουν. Γιατί δεν παλαντζάρουν. Αποφασίζουν, την ώρα ακριβώς που χορεύονται ή τραγουδιούνται, δεσμεύονται δημόσια, υπογράφουν στη θέση μας και γι’ αυτό τα διαλέγουμε αλλά και μας διαλέγουν. Όταν ακούς τον Καζαντζίδη στο «Γυρίζω απ’ τη νύχτα» το γυρίζω είναι ΓΥΡΙΖΩ με όλα κεφαλαία και με μία τελεία.
Δεν είναι «γυρίζω, αλλά θα δούμε πόσο θα κάτσω», δεν είναι «γυρίζω, αν με θέλετε», δεν είναι «γυρίζω, αλλά μπορεί και να ξαναφύγω», πολύ περισσότερο δεν είναι «θα ήθελα να γυρίσω, αλλά δε βρίσκω το δρόμο».

Τάκη Τζίφα : Όταν νυχτώνει σκέφτομαι

// από το Μέγα Λαϊκό //

Κάποια νύχτα με τον Δημήτρη Χριστοδούλου είχαμε ξεμείνει στην "Σπηλιά του Παρασκευά", ένα ωραιότατο μαγαζί, χτισμένο σ' ένα βράχο πάνω στη θάλασσα. Το πρόγραμμα είχε τελειώσει, ο Χιώτης έτρωγε δίπλα μας σ' ένα τραπέζι με κάποιους μουσικούς, ενώ οι σεριβιτόροι μάζευαν τις καρέκλες. Τότε μπουκάρει μέσα ο Ζαμπέτας, βαρυφορτωμένος κι ανεξιχνίαστος. Κοίταξε τον Χιώτη και τον Χριστοδούλου, ανέβηκε στο πάλκο, άνοιξε τη θήκη του Χιώτη και πήρε το μπουζούκι του, κάθισε, κοίταξε τη θάλασσα και άρχισε να παίζει, χωρίς ενισχυτές, σκέτο μπουζούκι, φυσικό.

θα πάρω φόρα / όλα είναι δρόμος

τί εννοούμε λέγοντας παιδεία;

Interludio II by rbblogs

Ο Μάνος Χατζιδάκις για την παιδεία, όπως ακούγεται στο Transformations του Κωνσταντίνου Βήτα.

Περιρρέουσα Βαρβαρότητα

RT

@Contrabbando: Στο repeat να καθαρίσει το μυαλό κι η ψυχή από την περιρρέουσα βαρβαρότητα

Letzte Worte / ("εμείς τον σώσαμε")

“Letzte Worte” (:τελευταίες λέξεις), ταινιάκι μικρού μήκους του Werner Herzog για τον τελευταίο άνθρωπο που έφυγε απ’ τη Σπιναλόγκα.