συνταγματικές αναθεωρήσεις

// Του Βασίλη Ραφαηλίδη, από το βιβλίο του "Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους"

"Καμία χώρα δεν αναθεωρεί τόσο συχνά το σύνταγμά της, όσο εμείς. Καμιάς ευρωπαϊκής χώρας ο αριθμός των άρθρων του συντάγματος δεν είναι τόσο ευμετάβλητος, όσο στο δικό μας. Όλοι πιστεύουν πως αν δε λειτουργούν καλά οι νόμοι, φταίει το σύνταγμα απ' όπου αντλούν τη νομιμότητά τους, και το αναθεωρούν με την μάταιη ελπίδα πως τώρα οι νόμοι θα λειτουργήσουν καλύτερα. Επιπροσθέτως, όλες οι κυβερνήσεις απειλούν τους αντιπάλους με την αναθεώρηση του συντάγματος. Ωστόσο, καμιά αναθεώρηση κανενός ελληνικού συντάγματος δεν έπαιξε σοβαρό ρόλο στην ευνομία αυτού του τόπου. Τί φταίει λοιπόν;

Περί της ισότητας των εισοδημάτων

//Του Κορνήλιου Καστοριάδη από το βιβλίο του, "Το επαναστατικό πρόβλημα σήμερα"//

Για μένα, είναι σίγουρο και φανερό ότι βασική προϋπόθεση για να υπάρξει και να μπορέσει να λειτουργήσει μια σοσιαλιστική αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία, είναι η απόλυτη ισότητα των μισθών και εισοδημάτων κάθε φύσης. Εννοώ ισότητα απόλυτη του οδοκαθαριστή και του πιο ειδικευμένου χειρουργού ή μηχανικού - εφ’ όσον εξακολουθούν και υπάρχουν απ’ τη μία οδοκαθαριστές κι από την άλλη χειρουργοί.
Γιατί, φυσικά, η μεταμόρφωση, ο μετασχηματισμός της κοινωνίας δεν είναι δυνατός σε πιο μακροχρόνια προοπτική παρά με το ξεπέρασμα της κρυσταλλωμένης κατανομής της εργασίας, της διαίρεσης και της αντίθεσης ανάμεσα στη χειρονακτική και στη διανοητική εργασία.

Οι πετρελαιοπηγές του Καυκάσου

// από τον Ευγένιο Αρανίτση //

Ενας φίλος μου που παραβρέθηκε σε μια τελετή του Κολλεγίου Αθηνών πριν δύο χρόνια, θορυβήθηκε από την ομιλία του Ανδρέα Ανδριανόπουλου προς τους φοιτητές, την οποία, για να επαναλάβω τα λόγια του, βρήκε «εντελώς στερημένη από οποιαδήποτε πνευματική ανησυχία ή προτροπή». Δεν ξέρω αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι αφού, σήμερα, ο ορισμός της πνευματικότητας είναι αν μη τι άλλο προβληματικός. Εν πάση περιπτώσει, ο Ανδριανόπουλος αναφέρθηκε στην παιδεία σαν αυτή να ήταν απλώς και μόνον ένα μυητικό στάδιο της επαγγελματικής αποκατάστασης στον κυκεώνα των νέων αγορών. Κατά την αφήγηση του φίλου μου πάντοτε, ο πρώην υπουργός εστίασε στο αγαπημένο του θέμα που ήταν και είναι οι πετρελαιοπηγές του Καυκάσου και ο φόβος της Δύσης μήπως την καταπιεί η αγουροξυπνημένη Ανατολή.