Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γκαλεάνο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γκαλεάνο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Ένας κόσμος ανάποδα (τραγούδι για κιθάρα και φωνή)

// απόσπασμα από το βιβλίο "Μνήμη της φωτιάς - 2. Τα πρόσωπα και οι μάσκες" του Eduardo Galeano (εκδ: Πάπυρος/Letras) // 


Πολλά κι ανάποδα πράγματα είδαμε
στον κόσμο αυτό:
την αλεπού να κυνηγά το σκύλο,
τον κλέφτη να τρέχει πίσω από το δικαστή,
τα πόδια να είναι πάνω
και το στόμα να πατά στη γη,
τη φωτιά να σβήνει το νερό,
τον τυφλό να διδάσκει γράμματα,
να είναι τα βόδια πίσω και ο ζευγολάτης να σέρνει το αλέτρι.

Στην όχθη ενός ανθρώπου
καθόταν ένα ποτάμι,
ακόνιζε τ' άλογό του
και πότιζε το μαχαίρι του.

( Χοσέ Λουίς Λανούζα, 1952, Αργεντινή)

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

Τελευταία επιθυμία

// απόσπασμα από τους "Καθρέφτες" του Eduardo Galeano (εκδ: Πάπυρος, μτφρ: Ισμήνη Κανσή) //

Λα Κορούνια, καλοκαίρι του 1936: ο Βεβέλ Γκαρθία πρόκειται να τουφεκιστεί.
Ο Βεβέλ είναι αριστερός στο πόδι και στις ιδέες.
Στο γήπεδο φοράει τη φανέλα της Ντέπορ. Mόλις βγει από το γήπεδο φοράει τη φανέλα της Σοσιαλιστικής Νεολαίας.
Έντεκα μέρες μετά το πραξικόπημα του Φράνκο, μόλις εικοσιδύο χρονών, βρίσκεται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα:
"Μια στιγμή" προστάζει.
Οι στρατιώτες, συντοπίτες του από τη Γαλικία και ποδοσφαιρόφιλοι, υπακούουν. Τότε ο Βέβελ ξεκουμπώνει το παντελόνι του αργά, και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα ρίχνει ένα γερό χέσιμο. Ύστερα κουμπώνεται:
"Εντάξει τώρα."


Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

ένα σχέδιο στον τοίχο

// απόσπασμα απ’ το βιβλίο του Eduardo Galeano «Καθρέφτες» //
 
Σε κάποια κρεβατοκάμαρα στον Κορινθιακό Κόλπο, μια γυναίκα παρατηρεί στο φως της φωτιάς το προφίλ του κοιμισμένου εραστή της.
Η σκιά του απλώνεται στον τοίχο.
Ο εραστής που είναι ξαπλωμένος πλάι της θα φύγει. Μόλις ξημερώσει θα πάει στον πόλεμο, στο θάνατο.
Το ίδιο και η σκιά του, η πιστή συντρόφισσα, θα φύγει και θα πεθάνει μαζί του.
Είναι ακόμη νύχτα.
Η γυναίκα παίρνει ένα κάρβουνο από τη φωτιά και σχεδιάζει στον τοίχο το περίγραμμα της σκιάς του.
Αυτές οι γραμμές δεν θα φύγουν.
Ξέρει πως δεν θα μπορούν να την αγκαλιάσουν, όμως θα βρίσκονται εκεί.

Εδουάρδο Γκαλεάνο, Καθρέφτες (εκδ. Πάπυρος - μτφρ.: Ισμήνη Κανσή)