Πάκο και Ιρέν

// του Μορίς Αττιά, απόσπασμα από το βιβλίο του "Το μαύρο αλγέρι" //

"Τί γιορτάζουμε; ρώτησα δύσπιστα.
- Το ότι ξαναβρεθηκαμε, αγαπημένε μου. Είχες πράγματι αρχίσει να μου λείπεις. Ξαπλώσε ανοίγω το μπουκάλι".
Χωρίς να πολυκαταλαβαίνω, υπάκουσα. Το φως ήταν χαμηλωμένο, και η Ιρέν είχε βάλει έναν δίσκο του Κάουντ Μπέιζι. Το πώμα πετάχτηκε, η σαμπάνια άφρισε, γέμισαν τα ποτήρια, το δικό μου έφτασε στα χείλη μου δίχως να χρειαστεί να κουνήσω το χέρι μου. Αφού ήπιαμε την σαμπάνια μας, μου έβγαλε τα παπούτσια. Η περιποιητικότητά της με ενοχλούσε. Έπαιζε το παιχνίδι τρυφερή - σύζυγος - φροντίζει - τον - εξαντλημένο - σύντροφό της - ύστερα - από - μια - κοπιαστική - μέρα. Χωρίς παράπονα, χωρίς ερωτήσεις. Πού ήταν η παγίδα;