αφιέρωμα: όλα τελικά ξαναγυρνάν σ'εμάς (αναμνήσεις)

 








η φωτογραφία του Κ. Μεγαλοκονόμου, από το αρχείο του Β. Νικόπουλου

τα μέτρα

// Από την ταινία "Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι" (1980) //

Άνοια και τιμωρία

// από το Δύτη των Νιπτήρων //

Διάβαζα χτες το αρθράκι Η επιθανάτια αγωνία μιας δημοκρατίας του Heinz Richter, καθηγητή στο Μανχάιμ, από το τομίδιο Αδόλφος Χίτλερ: η άνοδος, η σφαγή, η κατάρρευση που συγκεντρώνει τρία (νομίζω) τεύχη των παλιών «Ιστορικών» της Ελευθεροτυπίας. Έπεσα πάνω στο εξής:

O Μπρίνινγκ έθεσε σε εφαρμογή τη μείωση των μισθών των δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων (…), αύξησε τις εισφορές της κοινωνικής ασφάλισης, περιέκοψε τα επιδόματα ανεργίας, περιόρισε δραστικά τις κρατικές δαπάνες, εκτός από τις στρατιωτικές, και αύξησε τη φορολογία (…) Παρ’ όλα αυτά δεν κατάφερε να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό λόγω της αύξησης του αριθμού των ανέργων (…) Μια ερμηνεία θα ήταν ότι ο Μπρίνινγκ δεν ήξερε τίποτα καλύτερο (…) και συμπεριφέρθηκε σαν τον καλό οικογενειάρχη, ο οποίος, όταν δεν υπάρχει αρκετό χρήμα στο σεντούκι, κάνει οικονομία (…) Όμως, παρ’ όλες τις έρευνες, έμεινε μετέωρη η αμφιβολία: πώς ήταν δυνατόν ένας ειδικευμένος οικονομολόγος, όπως ο Μπρίνινγκ (…), να ακολουθήσει μια τόσο «ανόητη» οικονομική πολιτική, η οποία ωθούσε τη χώρα όλο και βαθύτερα στην οικονομική κρίση; (…)

εγερτήριο

10 Δεκεμβρίου 1944 - ΕΑΜ Λασιθίου

(via talws fb)

συνταγματικές αναθεωρήσεις

// Του Βασίλη Ραφαηλίδη, από το βιβλίο του "Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους"

"Καμία χώρα δεν αναθεωρεί τόσο συχνά το σύνταγμά της, όσο εμείς. Καμιάς ευρωπαϊκής χώρας ο αριθμός των άρθρων του συντάγματος δεν είναι τόσο ευμετάβλητος, όσο στο δικό μας. Όλοι πιστεύουν πως αν δε λειτουργούν καλά οι νόμοι, φταίει το σύνταγμα απ' όπου αντλούν τη νομιμότητά τους, και το αναθεωρούν με την μάταιη ελπίδα πως τώρα οι νόμοι θα λειτουργήσουν καλύτερα. Επιπροσθέτως, όλες οι κυβερνήσεις απειλούν τους αντιπάλους με την αναθεώρηση του συντάγματος. Ωστόσο, καμιά αναθεώρηση κανενός ελληνικού συντάγματος δεν έπαιξε σοβαρό ρόλο στην ευνομία αυτού του τόπου. Τί φταίει λοιπόν;